حالا که آمدم

دستانم در عطش شراره های شورانگیز

شعله می کشند.

سفیدی ابرها

معصومانه ترین دروغ تاریخ اند

در این فصل بارش های عقیم.

های باران! باران!

شعله ورم کن که بی تابم!